Het archief voor verdwijnende ornamenten

Het archief voor verdwijnende ornamenten

Voor hen die moe worden van plastic ijdelheid, voor hen die ziek worden van het schuimrubberleven, of, een plek voor hen die nog willen geloven in zware stukken geplakt aan de muren

Jaar
Februari 2016
Techniek
Rotring pen op museumkarton
Museum­edities
Deze editie is uitverkocht.

Ze moesten het oude huis slopen om er een nieuw huis voor in de plaatst te kunnen bouwen. Ik leidde de architect door de lege ruimtes en vertelde hem verschillende verhalen. Afgebladerd behang, vieze ramen, een zwartgeblakerde openhaard – alles zat vol met de sporen van recent leven en prikkelde mijn herinnering. Op precies deze trap, bijvoorbeeld, droeg een dronken groep ooit een dode man; ze struikelde en tuimelde met kist en al naar beneden van de trap; de levende hadden zich pijnlijk bezeerd, maar de overledene keek ernstig voor zich uit en schudde zijn hoofd alsof er niets was gebeurd toen zij hem optilde van de vloer en weer teruglegde in de kist.

Er zijn drie deuren op de gang, jonge dames woonden hier; en omdat zij regelmatig gasten vermaakten, kleedden zij zich beter dan de andere bewoners, en betaalden zij stipt op tijd de huur. De deur aan het eind van de n gang leidt naar het washok waar ze overdag hun kleren wasten maar ’s nachts bier dronken tussen de uitgehangen was… In deze kamer leefde tien jaar lang een arme muzikant. Toen hij overleed vonden ze twintigduizend achter de gipsen lijsten.

Het gebouw dat we voorstellen op het gegeven plot heet “Het Archief voor Verdwijnende Ornamenten”. Het is moeilijk om te zeggen hoeveel oude ornamenten, zowel groot als klein, mooi en minder mooi, zijn verdwenen uit de stad in de afgelopen jaren. Het is nog moelijker om te zeggen hoeveel er zullen verdwijnen in de nabije toekomst. Sommige zijn weggehaald met huis en al, om een nieuwer strakker huis ervoor in de plek te bouwen; andere zaten in de weg bij de verbouwing. Weer andere zijn simpelweg vernietigd om een gladder straatbeeld te krijgen, en misschien ook nog voor andere redenen. In ieder geval, op een goede dag stonden er hekken om een huis en de mensen die haar elke dag gezien hadden al hun hele leven lang wisten: morgen is het allemaal verdwenen. Helemaal gesloopt of kaal gestreken. Het archief dat we voorstellen stelt zich tot doel om de herinnering van alle verdwenen ornamenten te bewaren, ongeacht of zij, gedurende hun leven, architectonische monumenten waren of zijn bekeken door beroemde mensen. Elk verdwenen ornament, zelfs de meest ongunstige, wordt als gelijke geconserveerd. Per slot, elk ornament is overgoten met de ziel en zaligheid van haar architect, bedenker, maker, of de bewoner van het huis waar ze ooit aan vast zat, en zelfs van de voorbijganger, die ooit eens misschien slechts een afwezige blik op haar geworpen heeft.